എനിക്ക് നിറങ്ങള് കാണാനാവില്ല .
എന്നിലെ നിറങ്ങളും കാണാനാവില്ല.
പക്ഷെ ഞാന് ഒരു കൈ അകലത്തു തന്നെയുണ്ട്.
വേദനകള് എനിയ്ക്കറിയില്ല
വേദനപ്പെടുത്താനും എനിക്കാവില്ല.
എനിക്ക് നടക്കാന് കാലുകള് വേണ്ട.
ഒഴുകി വരും ഞാന് തെന്നലായ് എപ്പോഴും.
എനിക്ക് തരുന്ന ബലിചോറ് ഞാന് കഴിക്കില്ല
എനിക്കതിനു ആവില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
എന്തിനാണ് ഊട്ടുന്നത് എന്നറിയില്ല.
കൊല്ലത്തില് ഒരിക്കല് എന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തും.
ഞാന് നോക്കി നില്കെ എനിക്കായ് നീട്ടിയ
ചോറ് മുഴുവന് ബലികാക്കകള് കൊത്തും
എനിക്ക് കാണാം......മണമറിയില്ല
നിറങ്ങള് ഇല്ല എന്റെ കണ്ണുകളില്.
വേദനയുള്ള മനുഷ്യ ജന്മത്തിനായ്
ഞാന് കാത്തിരിപ്പു എന്റെ ഊഴവും കാത്ത്.
എന്നെ സ്പര്ശിക്കാനാവില്ല ആര്ക്കും
എനിക്കും ആരെയും തൊടാന് പറ്റില്ല
ഒരു സങ്കലത്തിനായ് ഞാന് കാത്തിരിപ്പു
നിറമില്ലാത്ത ആത്മാവിന് രൂപമേകാന്
വിശപ്പില്ലാത്ത എനിക്കെന്തിനായ്
ബലിചോറ് വെച്ച് കൊട്ടി വിളിച്ചു
ദാഹവുമില്ല എനിക്ക് പിന്നെ എന്തിനു
പുഴയിലെ അഴുകിയ വെള്ളം ദര്പ്പണം ചെയ്തു
നിങ്ങള് കുടിക്കുമോ പുഴയിലെ വെള്ളം
നിങ്ങള് കഴിക്കുമോ കാക്ക കൊത്തിയ ഭക്ഷണം
വെറുതെ കര്മം ചെയ്യുന്നത് ആര്ക്കു വേണ്ടി
എനിക്ക് വേണ്ടത് നിങ്ങള്ക്കറിയില്ല
എനിക്ക് പറയണമെന്നുണ്ട്
ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല
ഞാന് പറയുന്നുണ്ട് പലപ്പോഴും
കേള്ക്കാന് പറ്റാത്തത് എന്റെ ദുര്യോഗം
ഞാന് കാറ്റായും ജ്വാലയായും വരും
അമ്മെ ....ഗര്ഭം ധരിക്കു .....ഞാന് വരാം.
ഒരു ആലിഗനത്തിനായ് ഞാന് കാത്തിരിപ്പു
അമ്മയുടെ മുത്തത്തിനായ് കാത്തിരിക്കാം
വരും ഞാന് അമ്മെ.....എന്നെ വിളിക്കു
കാലമെത്രയും കഴിഞ്ഞോട്ടെ....
എനിക്ക് വേറെ ജനിക്കണ്ട
അമ്മയുടെ മകളായ് ഞാന് വരാം
കാത്തിരിക്കാം ഞാന്..... ജനിക്കും വരെ...
No comments:
Post a Comment